Home
Komentari
Kulturna politika
Ekonomska politika
Debate
Prikazi
Hronika
Polemike
Prenosimo
 
 
Impresum
Pretplata
Kontakt
Oglašavanje
Novi broj
Prošli brojevi
Posebna izdanja
NSPM Analize
Linkovi
Debate:
Kosovo i Metohija
Srbija i Crna Gora
Srbija i NATO
Srbija među ustavima
Crkva i politika
Kuda ide Srbija?
Svet nakon 11. septembra
Istina i pomirenje na ex-YU prostoru
   
  Komentari:
Politički život
Kolumne Đ. Vukadinovića i S. Antonića
Kulturna politika
Ekonomska politika
Polemike
BiH - deset godina posle Dejtona
Savremeni svet
   
  Pregledi:
Prenosimo
Prikazi
Hronika
Ankete
   
 

DEBATA

Srbija i Crna Gora

   

 

Radoslav Ralević

Hvala akademicima

Prije nekoliko dana smo saznali da je grupa akademika i ostalih intelektualaca u Beogradu potpisala Deklaraciju protiv podjela u Crnoj Gori. Nekom ko nije upu ćen u dešavanja na ovim prostorima bi na prvi pogled izgledalo da se radi o mirovnoj inicijativi koja samo dokazuje da su intelektualci oni koji su protiv sukoba. Međutim, ta grupa intelektualaca sa gospodinom Ljubomirom Tadićem na čelu nije bila čuvena po mirovnim inicijativama tokom devedesetih godina kada su bješnjeli ratovi na području bivše Jugoslavije.

Ta grupa akademika je tokom crnogorskog referenduma činila srž Pokreta za zajedničku državu u Srbiji i sprovodila je aktivnosti na okupljanju državljana Crne Gore u Srbiji i organizovanom dolasku na glasanje rezidenata Crne Gore. Poslije referenduma ovo udruženje nije nastavilo sa djelovanjem.

U trenucima kada se u Crnoj Gori vodi rasprava o načinu političkog djelovanja srpskog naroda kome je određena sudbina nestajanja i utapanja u mladu cronogorsku naciju, iskristala su se dva stava:

  • da su Srbi poseban narod koji traži osnovna ljudska prava za sebe, i
  • da su Srbi i Crnogorci jedan dvoimeni narod, a da je osnovni problem u aktuelnom režimu koji je nedemokratski, te da će ovo pitanje biti nebitno jednom kada ovaj režim ode u istoriju.

Grupa akademika uglavnom porijeklom iz Crne Gore je potpisivanjem Deklaracije protiv podjela otvoreno stala na stranu ovih drugih. U isto vrijeme niti se predstavnici ove druge opcije niti akademici zanimaju za pojedinačne sudbine ljudi koji nisu pristali da svoj srpski identitet zamijene novim crnogorskim (1). Niti pokazuju istinsko interesovanje o stavovima crnogorskog dijela opozicije (Pokreta za promjene, Liberalne partije, Građanske partije, MANS, i takozvanih crnogorskih nezavisnih intelektualaca) po pitanju identiteta. Inače, sve ove organizacije i pojedinci imaju sličan, donekle ekstremniji, stav kao DPSDP prema pitanju identiteta u Republici Crnoj Gori.

Već sam dosadio sam sebi a i ljudima oko sebe govoreći o stvarnim ljudima koji nisu filozofske imaginacije a koji imaju problem da u dvadesetprvom vijeku u Evropi obezbijede svojoj porodici osnovnu egzistenciju. Oni najjednostavnije rečeno, ne mogu da se zaposle u inače ogromnoj državnoj upravi. Samo oni Srbi koji su imali rešenje o zaposlenju ne neodređeno vrijeme i od kojih, bukvalno, zavisi funkcionisanje ustanove, preduzeća još uvijek rade. Ostali su ostali bez posla usled “reformi”.

Egzaktni podaci o broju i procentu zaposlenih Srba u određenim državnim organizacijama, ustanovama i preduzećima postoje. Na primjer, u Agenciji za nacionalnu bezbjednost od preko 400 zaposlenih, njih troje su Srbi (2). U MUP-u Berane manje od jednog procenta zaposlenih su Srbi (3). Ovih dokaza ima mnogo, ali ovdje mogu da najavim Bijelu knjigu o kršenju ljudskih prava u RCG koja se priprema i uskoro će izaći iz štampe.

Sa druge strane, režim drže tajkuni, ljudi koji su tokom proteklih 15 godina stekli ogromna bogatstva. Neka od njih se već mjere stotinama miliona evra. Ko ima toliko novca može da kontroliše mnogo veće države od Crne Gore. Zato nije čudno što je crnogorski lobi i dalje veoma uticajan u Beogradu, prije svega u oblasti biznisa, sporta, kulture. Crnogorsi tajkuni zajedno sa svojim prijateljima iz Rusije posjeduju cjelokupni bruto društveni proizvod i najveći dio imovine Crne Gore. Može se reći da je Crna Gora najgori primjer javno-privatnog partnerstva u Evropi. U njoj se ne zna šta je privatno a šta javno.

Nego da se vratimo opciji za jedinstvo naroda u RCG i akademicima. Oni, ili nesvjesni ovoga ili nezainteresovani za ove činjenice i govore o jednom narodu. Čuveni nonsens je termin dvoimeni narod. Ako smo mi jedan dvoimeni narod, koji je problem da se Srbi pišu kao Crnogorci i dobiju podjednaka prava kao oni. Da se zaposle i da im se obezbijedi regularna utakmica na poslovnom polju? Jer valjda je isto pisati se Srbinom ili Crnogorcem.

Sa druge strane akademici ne žele da prihvate novu naciju. Ne priznaju je. Iako su joj neki od njih postavili temelje. Ovakvim djelovanjem naši akademici daju signale svojim kolegama iz Evrope da oni ne prihvataju osnovnu premisu slobodnog društva. Pravo čovjeka na svoj identitet. I govore da bi postupali isto kao postojeći crnogorski režim kada bi bili na pozicijama vlasti. Dakle, bilo ko iz Evrope vidi jedan sistem mišljenja koji ne poštuje osnovne demokratske principe. U trenutnom položaju srpskog naroda možemo pretpostaviti kome se do sad i kome će se ubuduće davati prednost, a koja strana će biti oštećena.

Dragi akademici, umjesto što ste donijeli Deklaraciju o narodnom jedinstvu, pozivam vas da dođete do Republike Crne Gore, da porazgovarate sa svojim rođacima i prijateljima i uvjerite se u njihova stradanja. Onda, kada se budete vratili u Beograd , pokušajte da utičete na vlast u Srbiji da počne da pruža podršku svom narodu u Crnoj Gori. Založite se za osnivanje Agencije za pomoć u regionu, preko koje će Srbija pomagati razvoj sitne infrastrukture na područjima gdje žive Srbi, kulturu i umjetnost, stipendirati mlade talente Srbe i ostalo što ovakve agencije koje imaju neke ozbiljne države rade. Budžet ove Agencije bi bio značajno niži od sredstava koja su bila opredijeljena za funkcionisanje bivše Državne zajednice Srbija i Crna Gora. Možete i da podržite nove zakone o državljanstvu, pravima Srba iz dijaspore i slično. To bi imalo mnogo veći značaj za te ljude, bilo bi prihvatljivo za evropska demokratska društva i veoma korisno za srpski narod u cjelini.

Antrfile:

Dan (Podgovrica), 6.6. 2007. Tačka na vještačke diobe

Akademik Ljubomir Tadić je otkrio da je grupa intelektualaca među kojima je i on potpisala deklaraciju protiv podjela u Crnoj Gori na izmišljenu crnogorsku naciju i ostatak srpskog naroda.
- Odlučili smo da nastavimo borbu protiv podjele našeg naroda- rekao je akademik Ljubomir Tadić u razgovoru za "Dan".
On je upozorio da se poslije raspada državne zajednice SCG i sticanja crnogorske nezavisnosti situacija u Crnoj Gori pogoršala i da su podjele sve uočljivije.
- Crnogorski režim po svaku cijenu želi da sačuva vlast golom uzurpacijom - istakao je Ljubomir Tadić.
Govoreći o rješavanju kosmetskog problema, on je naveo da će predsjednik i premijer, Boris Tadić i Vojislav Koštunica, učiniti sve što je u njihovoj moći da zadrže Kosovo i Metohiju u sastavu Srbije.
- Dobro je što je Rusija na našoj strani- ocijenio je Ljubomir Tadić.
On je dodao da njegov sin Boris Tadić neprestano putuje po svijetu, boreći se da Kosovo i Metohija ostane u sastavu Srbije.
Ljubomir Tadić je bio predsjednik beogradskog evropskog Pokreta za očuvanje SCG koji je prestao sa radom poslije razbijanja državne zajednice.

Fusnote:

1. Crnogorski identitet danas nema ništa zajedničko sa crnogorskim identitetom iz doba Petrovića. Taj identitet je novi. On se razvio na osnovama potiranja i negacije svog bivšeg identiteta. Srbi u Crnoj Gori su JA dok Crnogorci postoje samo kao NE-JA. Ko god ne prihvata ovu činjenicu pokušava da živi u nečemu što više ne postoji. Ni jedno društvo nije statitično, sva su dinamična. Zdrava društva se mijenjaju na osnovama svog identiteta dok je crnogorsko krenulo putem potiranja samog sebe i kreiranja novog.

2. Srbi čine 32 odsto stanovništva RCG.

3. Srbi čine 41 odsto stanovištva Berana.

 

 
 
Copyright by NSPM